หลักฐานที่ชัดที่สุดว่าความรกไม่ใช่ปัญหาพื้นที่ คือทุกครั้งที่เราซื้อตู้เพิ่ม กล่องเพิ่ม ชั้นวางเพิ่ม บ้านหายรกได้ประมาณหนึ่งเดือน แล้วกลับมารกเท่าเดิมบวกตู้อีกหนึ่งใบ วงการจัดบ้านทั่วโลกได้ข้อสรุปตรงกันมานานแล้วว่าความรกคือปัญหาการตัดสินใจ ของทุกชิ้นที่วางค้างอยู่กลางบ้าน คือการตัดสินใจที่เรายังไม่ยอมทำ เก็บดีไหม ทิ้งดีไหม ให้ใครดี กองของบนโต๊ะจึงเป็นกองการบ้านที่มองเห็นได้
หลักที่ใช้ได้จริงที่สุดมีอยู่ข้อเดียว คือของทุกชิ้นต้องมีบ้านของมัน หมายถึงตำแหน่งประจำที่ชัดเจนจนทุกคนในบ้านตอบได้ว่ากรรไกรอยู่ไหน ที่ชาร์จอยู่ไหน ถ่านสำรองอยู่ไหน ของที่ไม่มีบ้านจะเร่ร่อนไปตามพื้นผิวต่าง ๆ และพื้นผิวบางจุดจะกลายเป็นแม่เหล็กของของเร่ร่อนเสมอ โต๊ะกินข้าว เคาน์เตอร์ครัว เก้าอี้ตัวที่ไม่มีใครนั่ง และหัวเตียง ของหนึ่งชิ้นที่วางค้างจะออกใบอนุญาตให้ชิ้นต่อไปโดยอัตโนมัติภายในไม่กี่วัน
การเก็บที่ดียังต้องแปลว่าเก็บให้หยิบง่ายด้วย ตู้ที่ยัดแน่นจนของซ้อนกันสามชั้นคือสุสานของ เพราะของที่มองไม่เห็นคือของที่ไม่มีอยู่ในความคิดเรา แล้วเราก็ซื้อซ้ำ และบ้านก็แน่นขึ้นอีก หลักการจัดที่ใช้ได้คือของใช้ประจำอยู่ในระดับระหว่างสายตากับเอว ของที่ใช้ตามฤดูกาลขึ้นที่สูงหรือลงที่ต่ำ และของที่ใช้ร่วมกันหลายคนต้องอยู่ในที่ที่ทุกคนเอื้อมถึง ไม่ใช่ในที่ที่คนจัดบ้านเอื้อมถึงคนเดียว
กฎที่ฟังโหดแต่จำเป็นคือของใหม่เข้าบ้านหนึ่งชิ้น ควรมีของเก่าออกหนึ่งชิ้น นี่คือเขื่อนกั้นน้ำเพียงอย่างเดียวที่ทำงานได้ในระยะยาว เพราะบ้านมีขนาดคงที่ แต่ตลาดผลิตของใหม่ให้เราทุกวันและส่งถึงบ้านภายในวันเดียว ถ้าไม่มีทางออก ของจะสะสมด้วยอัตราที่มากกว่าอัตราการเสื่อมสภาพเสมอ และนี่คือคำอธิบายทางคณิตศาสตร์ของบ้านที่รกขึ้นทุกปีทั้งที่ไม่มีใครตั้งใจ
จุดที่คนพลาดบ่อยคือเริ่มจากการซื้ออุปกรณ์จัดเก็บก่อนคัดของ ลำดับที่ถูกคือคัดของให้เสร็จก่อน แล้วค่อยวัดว่าของที่เหลือต้องการที่เก็บเท่าไหร่ แล้วจึงซื้อ การซื้อกล่องก่อนคัดคือการซื้อที่ให้ของที่ควรไปจากบ้านไปแล้ว และเป็นเหตุผลที่หลายบ้านมีกล่องเก็บของที่เก็บของที่ไม่เคยเปิดดูอีกเลย
ที่อยากทิ้งไว้คือมุมมองต่อความว่าง พื้นผิวว่าง ๆ ในบ้านไม่ใช่พื้นที่สูญเปล่าที่รอถูกเติม มันคือของที่เราซื้อมาแพงที่สุดในบ้านแล้วต่างหาก เพราะทุกตารางเมตรมีราคาที่เราผ่อนอยู่ทุกเดือน โต๊ะที่ว่างคือโต๊ะที่พร้อมให้ชีวิตเกิดขึ้น กินข้าว ทำงาน วาดรูปกับลูก ส่วนโต๊ะที่เต็มคือโต๊ะที่ของยึดครองไปแล้วและคืนให้เราไม่ได้
การเก็บจึงเป็นการทวงพื้นที่คืนมาให้ชีวิตครับ ไม่ใช่การซ่อนของให้พ้นสายตา และถ้าจะเริ่มวันนี้ ให้เริ่มจากพื้นผิวเดียวที่ใช้บ่อยที่สุด เคลียร์มันให้ว่างจริงแล้วรักษาไว้หนึ่งสัปดาห์ ความรู้สึกที่ได้จะบอกเองว่าควรทำต่อที่ไหน
