โต๊ะอาหารริมน้ำใต้ต้นไม้ใหญ่ในมื้อวันอาทิตย์

มื้อวันอาทิตย์ที่ไม่มีใครรีบ

ห้องอาหารพระนคร โรงแรม Capella Bangkok เปิดมื้อวันอาทิตย์ตอนเที่ยง ไปถึงก่อนเวลาเล็กน้อยก็เจอแขกมารอกันเต็มแล้ว ที่นั่งเลือกได้ทั้งในห้องแอร์และริมน้ำ บางโต๊ะอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ พอถึงเที่ยงดนตรีเริ่มบรรเลง

เรายกให้เป็นบุฟเฟต์วันอาทิตย์ที่ดีที่สุดของกรุงเทพฯ ในเวลานั้น ราคาท่านละ 3,532 บาทถ้วน

มื้อเดียวในสัปดาห์ที่เวลาไม่ใช่ข้อจำกัด

สิ่งที่ทำให้มื้อวันอาทิตย์ต่างจากมื้ออื่น ไม่ใช่อาหารและไม่ใช่ราคา มันคือการที่ไม่มีใครต้องไปไหนต่อ

มื้อเช้าวันธรรมดามีนาฬิกากำกับ มื้อกลางวันมีเวลาพักที่จำกัด มื้อเย็นมีความเหนื่อยสะสมทั้งวันมาถ่วง เหลือมื้อเดียวในสัปดาห์ที่ทั้งสามอย่างนี้ไม่ทำงาน และคนก็ยอมจ่ายเพื่อมันจริง ๆ

เรื่องที่แปลกคือบ้านส่วนใหญ่ไม่ได้เตรียมที่ไว้ให้มื้อนี้เลย ห้องกินข้าวออกแบบมาสำหรับมื้อสี่สิบนาที เก้าอี้นั่งสบายพอสำหรับหนึ่งจาน โต๊ะกว้างพอสำหรับของที่มาพร้อมกันครั้งเดียว พอมีมื้อที่ยาวสามชั่วโมงขึ้นมา บ้านจึงรับไม่ไหวและทุกคนย้ายไปนั่งโซฟาแทน

สิ่งที่โรงแรมเตรียมไว้และบ้านมักลืม

ที่ห้องอาหารพระนคร แขกเลือกได้ว่าจะนั่งในห้องแอร์หรือนั่งนอกริมน้ำ โต๊ะริมแม่น้ำมีพัดลมเสริมให้ อาหารมาเป็นระลอกแทนที่จะมาพร้อมกัน ระหว่างมื้อมีเชฟเข็นรถมาปรุงเมี่ยงคำและยำส้มโอถึงโต๊ะ แล้วช่วงท้ายก็มีรถไอศกรีมกะทิตามมาอีกคัน

โครงสร้างแบบนี้ยืดมื้อออกโดยไม่ทำให้ใครเบื่อ เพราะมันมีเหตุการณ์เล็ก ๆ มาคั่นเป็นระยะ

บ้านหยิบหลักนี้ไปใช้ได้โดยไม่ต้องมีรถเข็น แค่ไม่ยกของทั้งหมดขึ้นโต๊ะพร้อมกัน ยกของว่างมาก่อน แล้วค่อยยกของหลัก แล้วเว้นช่วงก่อนของหวาน เท่านี้มื้อก็ยาวขึ้นเองโดยไม่มีใครรู้สึกว่าต้องนั่งติดโต๊ะ

อีกข้อคือทางเลือกเรื่องที่นั่ง บ้านที่มีแค่โต๊ะกินข้าวตัวเดียวจะจบมื้อเร็วเสมอ เพราะพอกินเสร็จก็ไม่มีที่ให้ย้ายไปนั่งต่อโดยยังอยู่ในวงเดียวกัน ระเบียง ชาน หรือมุมนั่งที่มองเห็นโต๊ะ ทำหน้าที่เป็นห้องที่สองของมื้อได้ดีมาก

มื้อยาวเป็นของที่ต้องออกแบบ

คนมักคิดว่ามื้อที่ยาวเกิดจากบรรยากาศดี ซึ่งกลับด้านกัน บรรยากาศดีเกิดจากการที่ไม่มีอะไรมาเร่ง และการที่ไม่มีอะไรมาเร่งเป็นผลของการจัดวางที่ตั้งใจ

โรงแรมรู้เรื่องนี้ดีและคิดค่าบริการกับมันตรง ๆ ส่วนบ้านมีของทุกอย่างที่ต้องใช้อยู่แล้ว แต่ไม่ค่อยได้จัดวางมันเพื่อจุดประสงค์นี้

ถ้าบ้านหนึ่งจะเลือกลงแรงกับมื้อเดียวในสัปดาห์ ควรเป็นมื้อนี้ เพราะมันเป็นมื้อเดียวที่คนในบ้านมีเวลาให้กันจริง ๆ และเวลาก็เป็นของที่ซื้อคืนไม่ได้